Hierbij is de baarmoeder (uterus) naar beneden in de vagina gezakt. Er zijn verschillende gradaties mogelijk: de baarmoeder kan tot halverwege de vagina zijn gezakt, maar ook kan de baarmoedermond naar buiten steken. Gelukkig wordt tegenwoordig meestal vroeg genoeg ingegrepen om deze laatste situatie te voorkomen. Deze aandoening kan problemen geven tijdens de geslachtsgemeenschap.

Verzakking van de urineleider en blaas

In dit geval is de voorwand van de vagina naar beneden gezakt, met mogelijke blaasverzakking als gevolg. Meestal verzakt eerst de urineleider en daarna de blaas. Die laatste kan een uitstulping bij de vaginaopening vormen, waardoor de blaas niet goed meer geleegd kan worden. Als er bacteriën aanwezig zijn, kunnen die hierdoor achterblijven en een blaasontsteking veroorzaken. Ook urineverlies (incontinentie) kan een gevolg zijn, vooral bij inspanning, niezen, hoesten of lachen. Bovendien kan men het gevoel blijven houden steeds te moeten plassen.

Verzakking van de endeldarm

De achterwand van de vagina en de daarachter gelegen endeldarm zijn verzakt. Hierbij komen beiden naar buiten in de vorm van een uitpuilende bol. Het wordt dan lastig de darm te ledigen. De belangrijkste klacht is verstopping (obstipatie); in de uitstulpende darmwand vormt zich steeds wat ontlasting, die hard wordt. Ook kan het gevoel ontstaan dat de ontlasting niet in één keer kwijtgeraakt kan worden, of het wordt moeilijk de ontlasting op te houden. Tijdens het persen kan men de uitstulping via de vagina naar buiten voelen komen.

Verzakking van de dunne darm

Bij deze verzakking is de dunne darm, in de wand tussen de schede en de dikke darm, verzakt. Deze vorm van verzakking geeft meestal weinig klachten. Ze is moeilijk te diagnosticeren maar wordt soms tijdens een operatie ontdekt.

Lees hier verder over de klachten bij klachten bij prolaps (bij een verzakking.

U bevindt zich hier: » Patiënten informatie » Soorten prolaps

(advertenties)